Menu

Cursussen en Seminars

Museumcollege Hathor en Bes: Groots en Grotesk

Museumcollege over de goden Hathor en Bes

Schriftelijke cursus Middel-Egyptisch voor beginners

Een korte cursus van 8 lessen als introductie op het hiërogliefenschrift

Huis van Horus

Huis van Horus is dé organisatie voor Egyptologie in Nederland. Sinds 2007 organiseert Huis van Horus lezingen, seminars en cursussen, en reizen naar Egypte en egyptologische collecties in binnen- en buitenland. De stichting heeft een non-profit-karakter en met het batig saldo worden egyptologische projecten ondersteund.

Nieuws

Reizigersgraffiti in de tempel van Dendur

Esther de Groot-Snepvangers over de 19-eeuwse reizigersgraffiti in de tempel van Dendur

Ondernemende marktvrouwen in het Oude Rijk

Nicky van de Beek over marktvrouwen in Oude Rijks mastaba scènes

De naos-stèle van Nebnetjeroe

Nico Staring over de bijzondere stèle van Nebnetjeroe uit Sakkara

Publicaties

Ta-Mery 10 (2017-2018)

Bestellen Ta-Mery 10 (2017-2018)

Genomica-onderzoek en Aboesir el-Meleq

 

Genomica-onderzoek en het grafveld van Aboesir el-Meleq

 

Door: Daniel Soliman

 

Het zal u niet ontgaan zijn: op 30 mei werd een artikel gepubliceerd in Nature Communicaties (V. J. Schuenemann et al., ‘Ancient Egyptian mummy genomes suggest an increase of Sub-Saharan African ancestry in post-Roman periods’, Nature Communications 8 (2017), lees het volledige artikel hier: https://www.nature.com/articles/ncomms15694), waarna een stroom van nieuwsberichten melding maakten over de genetische samenstelling van zowel de oude als de moderne Egyptenaren. Waar ging dit onderzoek precies over, en wat kunnen we ervan leren?

 

DNA-onderzoek in de egyptologie
Hoewel gemummificeerde lichamen uit Egypte gebruikt werden voor de eerste DNA-analyses van stoffelijke overschotten uit de oudheid is dit soort onderzoek nog steeds relatief zeldzaam. De meeste onderzoeken naar DNA uit de oudheid zijn gebaseerd op de polymerase-kettingreactie (PCR: Polymerase Chain Reaction). Deze methode maakt het mogelijk om beschadigd en gefragmenteerd DNA verkregen uit antiek weefsel te gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek. De methode kopieert met behulp van een enzym een oude DNA-sequentie miljoenen keren, en creëert zo een DNA-streng van hoge kwaliteit. De techniek kent veel potentieel, maar is toch beperkt inzetbaar omdat het zeer gevoelig is voor contaminatie. DNA-onderzoek is bovendien problematisch wanneer het materiaal zeer sterk is verweerd.

 

In de afgelopen 10 jaar zijn DNA-analyses ingezet als hulpmiddel bij de identificatie van mummies uit de Thebaanse necropolis. In een laboratorium dat specifiek voor dit onderzoek in Cairo werd gebouwd, is bijvoorbeeld DNA uit botmateriaal van de gemummificeerde lichamen van farao Thoetmosis I en van koningin Ahmose-Nefertari geanalyseerd. De resultaten wezen uit dat het genetisch materiaal inderdaad zeer overeenkomstig was. Soortgelijk onderzoek werd uitgevoerd om de lichamen van de familieleden van Toetanchamon te identificeren. DNA-profielen werden opgesteld op basis van de mummies van Toeya, Yoeya, Amenhotep III, Toetanchamon, de twee lichamen uit graf KV 35, en het lichaam uit KV 55. Volgens de onderzoekers zou Toetanchamon de zoon zijn van de man uit KV 55 en de jongere vrouw uit KV 35, maar over de methoden en resultaten van het onderzoek wordt nog steeds ernstig gedebatteerd.

 

Lees het artikel hier verder.

https://huisvanhorus.nl/